mywap
PAALAM NA SA PAGKABATA
By:
Added: 11June2009 - 03:56:22pm
Title: PAALAM NA SA PAGKABATA
“PAALAM NA SA PAGKABATA”
(KWENTO/CEBUANO)
Salin ni Nazareno D. Bas sa
“Panamilit sa Kabantanon ni Santiago Pepito”

Wala akong nakikitang pagbabago. Tulad nang nagdaang mga madaling araw, ang ginaw, katahimikan, dilim – iyon din ang bumubuo ng daigdig ng aking kamalayan. Maraming bagay ang dapat mailarawan. Ngunit alam kong iisa lamang ang kahulugan ng mga iyom. Alam ko.

Sa kabilang silid, sa kwarto nina Nanay at Tatay, naring ko ang pilit na paghikbi. Umiiak na naman si nanay. Ang sunod-sunod na paghikbi ay tila pandagdag sa kalungkutan ng daigdig. Nagbuntung-hininga ako, umiling-iling hangggang ngayon hindi ko pa nakikita ang tunay na dahilan ng damdaming iyon na mataga nang umaalipin sa akin.

Walang malinaw sa aking isipan. Mula sa aking pagkamulat ang pagkainip ay kakambal ng aking buhay. Sa aking pag-iisa di ko maiwasan ang pangarap na magkaroon ng batang kapatid na nag-aangkin ng mabangong hininga at taglay ang ngiti ng isang anghel, ngunit ang damdamin ko’y tila tigang na lupang pinagkaitan ng ulan.

Maliwanag na ang silangan ng ako’y bumangon. May bago na naming umaga. Ngunit ang tanawin sa bahay ay walang pagbabago. Tulad ng dati nakikita ko si Nanay na naka-upo at nag-iisip sa may hagdan. Nakatitig siya sa sampayan ng lambat ni Tatay. At madalas ang kanyang pagbubuntung-hininga.

Matagal ko nang nakikita ang sampay na lambat. Ngunit hindi ko nakikitang ito’y ginagamit ni Tatay. Noon ay walang halaga ito sa akin. Nagsimula ang pagpansin ko sa lambat noong ito’y itapon ni Nanay mga dalawang taon na ang nakararaan. Gali nag alit si Tatay sa ginawa ni Nanay. Pinagbuhatan ni Tatay ng kamay si Nanay. Pagkatapos ipinabalik kay nana yang lambat sa sampayan.

“Hanggang ngayon ba’y hindi ka pa nakakalimot Tomas? Alam ng Diyos na wala akong kasalanan. Ang kanyang ginawa ay sya mong ginawa, tuwing ikaw ay darating sa madaling araw. Ang kanyang amoy ay sya ring amoy na galling sa dagat. Magkakatulad ang inyong ikinikilos. Sino ang hindi magkakamali na siya ay hindi ikaw? Huli na ng malaman ko ang katotohanan. Huli na ng siya ay aking makilala. Totoong lumigaw siya sa akin. At mula noon ay alam mo iyon. Ikaw ang aking iniibig, Tomas. Kailan mo pa malilimutan ang nangyari?”

Tuluyang umiyak si nanay. Umungol lamang si tatay. Nanlilisik ang mga matang tumitingin sa lambat at pagkatapos ay bumaling sa akin. May ibig sabihin ang tingin niyang nag-aapoy. Maliban sa takot na aking nararamdaman ay wala akong maintindihan sa pangyayaring iyon.

Mula noon ay hindi na ginalaw ni nana yang lambat. Naluma na ito ngunit buong-buo pa rin sa aking paningin. Buong-buo pa rin sa paningin ni nanay. Ano kaya ang misteryong napapaloob sa lambat na iyon? Alam kong alam ni tatay ang hindi ko nalalaman. At kailangang malaman ko ito. May karapatan akong makaalam.

Nilapitan ko si nanay na malalim pa rin ang iniisip, hinalikan ko ang kanyang kamay. May ibig akong itanong tungkol sa misteryo ng lambat. Ngunit nauntol ang ibig kong sabihin nang magpatuloy ang kanyang pagluha.

“Lakad na Celso, malapit nang dumating ang tatay mo?”

Sa labasan, sumalubong sa akin ang bagong araw. Tumingin ako. Maliwanag ang langit. May gumugulo sa aking kalooban. Kalawakan. Iyan ang sabi ng aking guro sa ikaapat na baitang sa primarya. Iyan ay hindi langit kundi hanggan lamang ng pananaw ng tao. ang langit ay nasa tao. Hindi nakikita. Hindi nahihipo. Hindi naabot. Naabot nakaya ni nanay ang langit?

“Ano pa ang hinihintay mo, Celso?”

Ipinahid ko sa mukha ang suot kong sanda. Humakbang pagkatapos. Maya-maya’y tumakbo na ako ng matulin.

Nasa dalampasigan ang mamamili ng isdang dala ng mga bangkang galling sa laot. Masasaya silang nagkukwentuhan habang hinihintay ang mga mangingisda. Sumalampak ako sa buhangin, malapit sa inuupuan ng dalawang lalaking may katandaan na. Sa laot ako nakatingin at minamasdan ang galaw ng mga alon na pandagdagsa kagandahan ng kalikasan.

Napalingon ako ng makarinig ng tugtog ng gitara mula sa di kalayuang bahay-pawid. At sabay kong narinig ang malungkot na awiting nagsasaad ng kasawian sa pag-ibig. At muli na naming naantig ang aking damdamin. Habang pinakikinggan ko ang malungkot na kundimang umaalingawngaw, narinig ko ang mahinang pag-uusap ng dalawang lalaki sa tabi ko.

“Naririyan na naman siya.”

“Talagang pambihira ang kanyang pagmamahal. Naniniwala akong nagpatuloy ang kanyang pangarap habang hindi pa namamatay ang babae sa kanyang buhay. Hindi nawawala ang kanyang pag-asa. Kung kalian matutupad ang kanyang pangarap. Diyos lamang ang nakakaalam.”

Dinig na dinig ko ang mga kataga habang nagpapatuloy ang malungkot na kundimang naging bahagi na ng aking buhay. Tumayo ako at ibinaling ang paningin sa bahay-pawid sa lilim ng kaniyugan. Patuloy ang awitin. Humakbang ako ngunit biglang napatigil sa harap ng dalawang lalaking may katandaan na. naalala ko ang sabi ni tatay. Bawal pumunta sa bahy-pawid na iyon. Mahigpit ang utos ni tatay. Nagbabanta ng parusa.

Lumingon ako a laot. Nasa malayo ang mga bangka ng mga mangingisda. Bumaling ako sa pinanggagalingan ng awit na ngayo’y gumaganda sa aking pandinig. At para akong hinihila. Nakalimutan ko ang ipinagbabawal ni tatay. Mabilis ang aking paglalakad at sa ilang saglit kaharap ko na ang taong naggigitara at umaawit. May luha sa kaniyang mga mata.

Tumitig siya sa akin. Inilapag ang gitara sa ibabaw ng papag na kinauupuan. Tumayo siya at dahan-dahan lumapit sa akin. Kinabahan ako. Umakma akong tumakbo ngunit nahawakan niya ang isa kong kamay. Nagpumiglas ako upang makawala sa kanyang pagyapos sa akin. Ngunit lalong humigpit ang kanyang pagyakap. Umiiyak ako.

Ngumiti siya at pinahid ang aking mga luha. Hinimas ang aking ulo. Unti-unting lumuwag ang aking paghinga. Nararamdaman ko ang kanyang pagmamahal nag tumingin ako da kanya, Muli niya akong niyapos.

“Dalawin mo akong palagi, ha?”

Hindi ako kumibo. Tinitigan ko siya. Ang kanyang mga mata, ang ilong, ang labi – lahat parang nakita ko na. San? Alam ko na, sa salamin, talagang siya ang nakita ko sa salamin na nakasabit sa dingding n aming bahay.
Add Comment
Comments(2)
Other
All myBlogs of
myBlogs
 Home Login Register